توکل به خدا

سلام به همه دوست های خوبم.

این پست یک پست تشکر آمیز است. تشکر از همه شما دوست های خوبم که به فکرم بودین و روز تولدم را برام شیرین تر و ماندگار تر کردین.

ممنون بابت تلفن هاتون و ممنون بابت پیامک هاتون.

شیرینی این محبتتون همیشه برام تازه و ماندگار باقی میمونه.

انشالله توی شادی هاتون جبران کنم

برای روز میلادم اگر تو،
به فکر هدیه ای ارزنده هستی
منو با خود ببر تا اوج خواستن،
بگو با من که با من زنده هستی

سلام .

میلاد با سعادت امام علی (ع) را پیشاپیش خدمت همه شما تبریک میگم. انشالله که بتونیم شیعیان واقعی برای حضرت باشیم.

روز پدر  هم به همه پدر های عزیز -مخصوصا پدر عزیز خودم- مبارک باشه. انشالله که سایه همشون سال های سال با خوبی و خوشی بالای سر ما باشه.

روز مرد هم به آقایون محترم تبریک میگم .

هر کی این روزها رفت اعتکاف من را هم دعا کنه که محتاج دعام ....

واین آغاز انسان بود.

از بهشت که بیرون آمد، دارایی اش فقط یک سیب بود. سیبی که به وسوسه آن را چیده بود و مکافات این وسوسه هبوط بود.

فرشته ها گفتند: تو بی بهشت می میری. زمین جای تو نیست. زمین همه ظلم است و فساد.

انسان گفت: اما من به خودم ظلم کرده ام. زمین تاوان ظلم من است. اگر خدا چنین می خواهد، پس زمین از بهشت بهتر است.

خدا گفت: برو و بدان جاده ای که تو را دوباره به بهشت می رساند از زمین می گذرد؛ زمینی آکنده از شر و خیر، آکنده از حق و باطل، از خطا و از صواب؛ و اگر خیر و حق و صواب پیروز شد، تو باز خواهی گشت، وگرنه...

و فرشته ها همه گریستند. اما انسان نرفت. انسان نمی توانست برود. انسان بر درگاه بهشت وامانده بود. می ترسید و مردد بود.

و آن وقت خدا چیزی به انسان داد. چیزی که هستی را مبهوت کرد و کائنات را به غبطه واداشت.

انسان دستهایش را گشود و خدا به او اختیار داد.

خدا گفت: حال انتخاب کن. زیرا که تو برای انتخاب کردن آفریده شدی. برو و بهترین را برگزین که بهشت، پاداش به گزیدن توست.

عقل و دل و هزاران پیامبر نیز با تو خواهند آمد، تا تو بهترین را برگزینی. و آنگاه انسان زمین را انتخاب کرد. رنج و صبوری را. واین آغاز انسان بود.

عرفان نظر آهاری

شب جمعه اول ماه مبارک رجب رو لیلةالرغائب و یا همان شب آرزوها می‌گویند

شب آرزوها در قنوت سبز ربنای دست هاتون و با دلای پاکتون اگه لایق دونستید من را هم دعا کنید...

دل ن: و چی میتونست زیباتر از کلام تو باشه با اون صدای لرزان و اشک های روی گونه که بهم حرفی را زدی که زیباترین کلام دنیاست ...