هميشه تكرار اين شعر حس خاصي برام داشته . به معناي عميقي كه پشت اين كلمات است نگاه كن...
درون آينه ها در پي چه ميگردي؟
بيا ز سنگ بپرسيم
كه از حكايت فرجام ما چه ميداند
بيا ز سنگ بپرسيم
زان كه غير از سنگ
كسي حكايت فرجام را نميداند
هميشه از همه نزديكتر به ما سنگ است!
نگاه كن،
نگاه ها همه سنگ است و قلب ها همه سنگ
چه سنگ باراني! گيرم گريختي همه عمر
كجا پناه بري؟
خانه خدا سنگ است!
به قصه هاي غريبانه ام ببخشاييد
كه من – كه سنگ صبورم –
نه سنگم و نه صبور!
دلي كه ميشود از غصه تنگ ميتركد
چه جاي دل كه در اين خانه سنگ ميتركد!
"فريدون مشيري"